Ένταξει, αγαπητοί καταστηματάρχες, το δέντρο σας είναι και πάλι στη θέση του και θα μπορέσετε πάλι να ξεζουμίσετε τους ηλίθιους καταναλωτές, που πρέπει όπως και δήποτε να πάρουν δώρο στην πεθερά φέτος.

Σε κανάλια, blogs, ραδιόφωνα, εφημερίδες, περιοδικά, όπου ο καθένας μας γράφει τη βλακεία του δηλαδή, ακόμα αναρωτιούνται αν αυτό που ζούμε είναι εξέγερση, επανάσταση, τάση, μόδα ή αρρώστια, σαν το συνάχι ένα πράμα.

Αυτοί οι ίδιοι είναι που δεν τους κάνει εντύπωση, και οπότε δεν το αμφισβητούν, όταν βλέπουν να χρησιμοποιείται η λέξη επανάσταση, σε μια διαφήμιση, για παράδειγμα, οδοντόβουρτσας. Ενοχλούνται ασύστολα μόνο όταν την ακούν για τον κόσμο στο δρόμο.

Για κάποιους τα πιτσιρίκια είναι ήρωες, για κάποιους είναι στρατιωτάκια. Τόσο καιρό που δεν έκαναν τίποτα ήταν τα παιδιά του freddo cappuccino, τώρα είναι πιόνια του Σύριζα, και καλά. Συνεχίζουν να τα υποτιμούν και να υποτιμούν και τη δική μας νοημοσύνη.

Δε θέλω να ασχοληθώ με πολιτικούς, είναι ίδιοι όλοι τους, ούτως ή άλλως. Οφείλω όμως να αναφερθώ στην Δαμανάκη. Δεν είναι κυρία, και επιπλέον, δε θέλω να είμαι ευγενική με ανθρώπους που δεν το αξίζουν.

Το κοριτσάκι που εκφωνούσε το Εδώ Πολυτεχνείο, ξέχασε πως είναι να είσαι μέσα στο Πολυτεχνείο. Όχι πως είχα ποτέ καμμία συμπάθεια στο ΚουΚου-ΡουΚου-Ε, από το οποίο ξεκίνησε την καριέρα της, ούτε πως συμπαθώ και το Πρασόκ. Και αυτοί και οι δεξιοί και οι λιγότερο αριστεροί και οι Χριστιανο-φασίστες τα ίδια είναι. Ίδια ιδεολογία έχουν όλοι, το χρήμα. Αλλά μωρή ξυλόκοτα, μην ξεφτιλίζεσαι έτσι. Κάντο και εσύ από πίσω, όπως οι “συν-άδελφοί” σου.

Το κακό είναι, πως αυτές τις μέρες, παρατηρώ και μια “εξέγερση” και των βολεματιών του καναπέους. Οι φίλοι μας οι Έλληνες, απόγονοι των Έλ, Ελοχίμ, Νεφελίμ, χουντικών, χριστιανών και άλλων εξωγήινων όντων, ξαφνικά ξύπνησαν και αυτοί στην αναμπουμπούλα, και από εκεί που ήταν πεταμένοι στις πολυθρόνες, στα ντιβάνια, στις καρέκλες κλπ έπιπλα, από τα οποία που και που πετάγονταν για να παραγγείλουν τα βιβλία του Βελόπουλου, και θέλουν να βγουν με γκαζμάδες να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, γιατί “αρκετά μας ξεβόλεψαν τα κωλόπαιδα”.

Το καλό όμως, είναι οτι πολλοί στραφήκαν στο Internet για την ενημέρωση τους. Ανακαλύψαν απόψεις, άκουσαν άλλες φωνές, είδαν video, βρήκαν sites, γνώρισαν ανθρώπους, ανταλλάξαν απόψεις. Το κέρδος ήταν πως κατάλαβαν έστω και μερικοί πως η τηλεόραση δεν μπορεί να παρέχει αντικειμενική, ούτε καν ενημέρωση ή κάλυψη των γεγονότων.

Έχει πλάκα πάντως που σε όλες μα όλες τις συζητήσεις, άνθρωποι που μέσες άκρες συμφωνούν, καταφέρνουν να τσακωθούν. Δεν έχει να κάνει με λαό ή νοοτροπίες και άλλες στερεοτυπικές αηδίες, παντού υπάρχει αυτό.

Το θέμα είναι η ευκαιρία, επιτέλους να σταματήσουμε να μασάμε ότι σκουπίδι μας ταϊζουν. Μοναδική προϋπόθεση είναι να μην ξεχάσουμε. Ό,τι είδαμε σε video, ό,τι διαβάσαμε, ό,τι συζητήσαμε, πρέπει να τα θυμόμαστε για πάντα. Και να είμαστε σίγουροι οτι αυτά τα πιτσιρίκια διαμορφώνουν μια ιδεολογική ταυτότητα, που τόσο πολύ μας έλειπε.

Και κυρίως να μην ξεχάσουμε το πιτσιρικάκι. Να μην ξεχάσουμε οτι μπορεί να ήταν ο αδερφός ή ο γιος μας. Και να αλλάξουμε αυτή την κωλοκατάσταση επιτέλους. Να μην το ξαναζήσουμε ποτέ αυτό. Η δύναμη είμαστε εμείς και μόνο. Η ψήφος, το ευρώ μας, η φωνή μας. Να τα χρησιμοποιήσουμε μια φορά σωστά.